Toplumda sık sık duyduğumuz “falanca kişi iyi adamdır” sözünün tarafımdan da kullanıldığını fark ettim. Bunu da bir gösteri merkezinde küçük bir sahnede canlandırılan bir oyunun son perdesinde anladım. Güya iyi olan bir adamdan bahsediliyordu bu son perdede. Sorumlu olduğu herkes eziyet çektiğini, kendi astları tarafından oluşturulan bir kötülük ve zorbalık geleneğini uzun yıllar fark etmemişti bu adam. Ama yine de zarar veren kişi kendisi olmadığı için “iyi adam” olarak yansıtılıyordu. Peki, “iyi adam” olmak için kötülük yapmamak yeterli mi?
Bir adam düşünelim. Bulunduğu yerde bazı kişiler haksızlık yapıyor ama o yapmıyor. Bazı kişiler kötülük yapıyor ama o yapmıyor. Üstelik mağdurların da farkında değil. İşte izlediğim oyundaki “iyi adam” böyle biriydi. Öte yandan bu adamın korkak olmadığı ne malum. Kötüleri görmezden gelmediği ne malum? Ki benim kanaatim, “iyi adam” olarak tanımladığımız insanların çoğunun böyle olduğu yönünde.
Kuran-ı Kerim’de “iyiliği emretmek, kötülükten de sakındırmak” şeklinde bir ifade var. Yani iyi biri olmamız için sadece kötülük etmemek yeterli değil. Hatta sadece iyilik etmek de yeterli değil. Aynı zamanda iyiliği başkalarına da tavsiye etmemiz gerekiyor. Ve en zoru, en çok cesaret isteyen ise kötülükten sakındırmak yani kötülük eden birinin karşısında durabilmek gerekiyor. İzlediğim oyundaki gibi bir “iyi adam” tarif edilmiyor. Çünkü izlediğim adam, iyi olmaktan ziyade basiretsiz biriydi.
Her daim iyiliği emretmek, kötülükten sakındırmak dileğiyle….
Mustafa Boğan